เฮ้อๆๆๆ สรุปแล้วทริปนี้เป็นอะไรที่นอยได้อีกๆๆๆๆ จิงๆๆแล้วไม่มีอารมณ์

จะอัพด้วยซ้ำ แต่ว่านะ ก้อตั้งใจไว้แล้วว่าไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์

ยังไงก้อจะอัพลงบล็อคนี้ให้หมด จริงๆๆแล้วมันก้อมีเรื่องดีๆๆเยอะนะ

แต่เรื่องที่เสียใจที่สุด คงเป็นเรื่องที่ไม่ได้ลายเซ็นต์นั่นเอง เฮ้อๆๆๆ คิดแล้วก้อเครียด

E.L.F ไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย(รึป่าววะ)

งั้นเริ่มเลยดีกว่า

13/07/2007 สนามบิน - โรงแรมดุสิต

ออกจากออฟฟิศทุ่มกว่าๆๆ นัดนู๋พีชไว้ที่รถไฟใต้ดิน สถานีลาดพร้าว

2 ทุ่มกว่าๆๆก้อไปถึงหน้า ม.เกษตร นั่งมอไซค์รับจ้างไปหน้าหอนู๋แนน สมาชิกแกงค์

ที่จะไปสนามบินรับเหล่าลิงด้วยกันมี 6 คน นั่นคือ ข้าพเจ้า (เจ๊เก๋ของเหล่าเด็กๆๆ) นู๋แนน

นู๋พีช 3 เมมเบอร์แรกนี่หลงรักปลาน้อยแบบถอนตัวไม่ขึ้น

นู๋อีฟ คนนี้แฟนคลับพี่หมีนู๋แพรว คนนี้หลงรักพี่ทึกลีดเดอร์ และนู๋นีนคนนี้เด็กน้องไก่

หาข้าวกินเสร็จ 3 ทุ่มกว่าๆๆ ก้อขึ้นแท๊กซี่ไปสุวรรณภูมิ

ไปถึง ก้อเริ่มจะเห็นแฟนคลับหลายๆๆกลุ่ม คือดูก้อรู้อ่ะว่าแฟนคลับแน่ๆๆ

เพราะมีป้ายถือแสดงตัวชัดเจน555+ แกงค์เราก้อใช่ย่อย มีไป 5 ป้ายได้ล่ะมั้ง

ของเรา 2 ป้าย ป้ายปลาน้อยสุดรัก กับป้ายไฟนู๋ด๊อง ของนู๋แนนก้อเป็นป้ายของปลาน้อยเหมือนกัน

ของนู๋แพรวเป็นป้ายหัวใจมีปีกของพี่ทึก

แล้วสุดท้ายเป็นป้ายของนู๋อีฟ ป้ายพี่หมีนั่นเอง

นั่งรอไปเรื่อยๆๆพร้อมกับเหล่มองแฟนคลับกลุ่มอื่นไปเรื่อยเปื่อย

นู๋เบนโทรมารายงานจากหน้าดุสิตว่าเห็นรถบัสแล้ว ติดชื่อ Super Junior โชว์หรา

ประมาณว่าประกาศตัวชัดเจน ว่าข้าคือรถที่เอาไว้ใช้ขนพวกลิงแน่นอน

4 - 5 ทุ่มนั่งเม้าท์ไปเรื่อยเปื่อย โทรหานู๋เบนอีกที เบนบอกว่าตอนนี้อยู่สนามบิน ขับตามรถบัสเอสเจมา ตอนนี้รถบัสจอดอยู่หน้าทางเข้า

พยายามมองหาหน้าสนามบิน นู๋แนนตาดีเห็นก่อนเลยชี้ให้ดู ไอ้เราก้อส่องตั้งนานกว่าจะเจอ ก้อนู๋เบนบอกว่าติดป้ายซะใหญ่ ไอ้เราก้อนึกว่าใหญ่มากๆๆ

มองจิงๆๆมันก้อไม่ใหญ่เท่าไหร่นะ ตอนนั้นก้อกำลังเครียดเรื่องเอลฟ์ด้วยว่าจะมีลุ้นรึป่าว

เลยลองโทรหานู๋นิด นู๋นิดบอกว่าเค้าประกาศตั้งแต่เมื่อเย็นแล้ว ก้อเลยถามว่านู๋นิดได้มั้ย นู๋นิดบอกว่าได้ค่ะ ได้กับเพื่อนอีก 4 คนโฮกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เครียดได้อีกอ่ะเก๋

เลยลองโทรหาวา วาบอกประกาศแล้วพี่ คนที่สมัครผ่านวาได้ 4 คน พี่ดี้ด้วย

ก้อเลยเลียบๆๆเคียงๆถามว่าพี่ล่ะ วาบอกว่าพี่เก๋ไม่ได้ วาจำชื่อพี่ได้ ตัววาก้อไม่ได้เหมือนกัน ฮือๆๆๆๆ เสียใจอ่ะ ก้อรู้อ่ะนะว่ามันยาก แต่ก้อหวังๆๆไว้อ่า สุดท้ายแล้วก้อต้องผิดหวัง บอกวาว่าจะไปประท้วง วาบอกไม่แล้ว วาเหนื่อยมากแล้ว เฮ้อ สรุปไม่มีใครคิดจะสู้ซักคนเฮ้อ เอสเอ็มแม่งใจร้ายชะมัด เอลฟ์ไทยมีตั้งกี่ร้อย ให้แค่ 20 อ่ะ ฮือๆๆๆ

ไอ้เก๋เศร้าได้อีก พอรู้ว่าไม่ได้เอลฟ์แล้วแน่ๆๆ ใจมันก้อไม่อยากจะทำอะไรแล้วอ่ะ

เพราะคิดว่าเอลฟ์เนี่ยเป็นความหวังสุดท้ายแล้ว แล้วมันก้อไม่สมหวัง ฮือๆๆๆ

ตอนนั้นก้อรอคอยด้วยความเซ็ง + นอยอย่างแรง

ไม่มีอารมณ์ตื่นเต้นอะไรทั้งสิ้น

ตอนแรกบอกว่าเครื่องจะลง ตีหนึ่งกว่าๆๆ ไปๆๆ มาๆๆ เครื่องดีเลย์อ่ะ

ก้อต้องรอกันต่อไป โทรหาเบน เบนบอกว่าตอนนี้ขึ้นไปรอบนแท็กซี่แล้ว ออกไปจอดรอ

ตรงถนนข้างนอกแล้ว โทรหานู๋นิด นู๋นิดก้อรออยู่บนรถจอดอยู่ที่จอดรถ

แล้วตอนนั้นก้อไม่ค่อยมีแฟนคลับเหลือแล้วอ่ะ มีอยู่แค่ 3-4 กลุ่มที่รออยู่ตรงประตูทางออก

แต่แกงค์ของเราก้อยังหวังว่าเอสเจจะออกทางนี้บ้าง แต่ก้อรอจนมีคนทยอยเดินกันออกมาแล้ว ก้อยังไม่มีวี่แวว โทรหาเบนอีกที

เบนบอกว่ารถออกมาแล้วพี่เก๋ กำลังขับตามอยู่

แกงค์เริ่มกระสับกระส่าย เอาไงดีวะ

เบนโทรมาหาอีกครั้ง บอกว่าตอนนี้รถบัสวนกลับเข้าไปอีกแล้ว อ้าว เอาไงดีวะ

ถามการ์ด การ์ดมันบอกว่ายังไม่ออก โอ๊ยเครียดอ่ะ เอาไงดี

ลังเลอยู่สักพัก โทรหาเบนอีกที เบนบอกว่าออกมาแล้วพี่เก๋ อยู่บนทางด่วนแล้ว

ไอ้เก๋วิ่งสิครับรอบนี้ วิ้งขึ้นรถแท๊กซี่กันอย่างเหนื่อย

โทรหาเบนอีกที เบนบอกว่าอยู่บนทางด่วน แถวๆๆที่ก่อสร้างเยอะๆๆ ก้อบอก

พี่แท็กซี่ให้ช่วยเร่งหน่อย ขับไปสักพัก เด็กๆๆบอกว่าอาจจะเป็นตรงนี้รึป่าว ก่อสร้างเยอะๆๆ

มองโทรศัพท์ เมื่อกี้เบนมันน่าจะผ่านตรงนี้ไปเมื่อ 3 นาทีที่แล้ว

เอาวะ คงไม่ไกลกันมาก บอกพี่แท็กซี่ เร่งอีกที 120 กว่าแล้วล่ะมั้ง

แต่มันยังไม่ทันใจนี่หว่า

ขับไปสักแปป เฮ้อ ในที่สุดก้อทันสักที เห็นแล้วอย่างตกใจ เพราะมีรถขับตามเยอะมาก รถตู้ไม่ต่ำกว่า 10 รถแท็กซี่อีกไม่รู้กี่คัน ขับล้อมรถบัสเอสเจไว้เลยอ่ะ

อารมณกั๊กที่ ไม่ให้คันอื่นขึ้นขนาบข้างรถเอสเจได้เลย บอกพี่แท็กซี่ว่าช่วยแซงให้หน่อย อารมณ์อยากเห็นเหล่าลิงๆ 55+

พี่แท็กซี่ก้อขับรถได้จัยมากๆๆ ขับมาตีคู่ แล้วแซงได้ตอนช่องจ่ายเงิน

ตอนนั้นอุปกรณ์เตรียมพร้อม ไอ้เก๋เตรียมป้ายไฟ นู๋แนนเตรียมกล้องวิดีโอแสตนด์บาย

พอแซงได้ โชว์ป้ายไฟเต็มที่แซงขึ้นมา

คนที่เห็นคนแรกคือ ทึกกี้ลีดเดอร์ ใส่เสื้อแขนกุด หมวกสีขาว น่าร้ากๆๆ

นั่งอยู่หน้าสุด

เบาะรองลงไปเป็นบอมมี่ บอมมี่ใส่หมวกด้วย

บอมมี่คงเห็นป้ายไฟชื่อลีทงเฮที่รัก บอมมี่เลยยิ้มหวานส่งมาให้ พร้อมกับทำท่า

ชูสองนิ้วไว้ตรงคิ้ว

อ๊ากๆๆๆๆ บรรยายไม่ถูกอ่ะ รู้แต่ว่าบอมมี่น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ

ไม่เคยคิดเลยว่าบอมมี่จะน่ารักขนาดนี้

เพราะก้อบอกแล้ว ว่าอีนี่เมนหลักคนเดียว ลี ทง เฮ คนอื่นไม่เคยได้สนใจ

พอแซงมาแล้วก้อเลยบอกพี่แท็กซี่ว่าให้ไปเลย ไปรอที่ดุสิตเลยดีกว่า

(รู้สึกเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้ขับไปข้างๆๆ อาจจะได้อะไรมากกว่านี้ก้อได้ -*-)

ในระหว่างทางก้อกรี๊ดกร๊าดกันรถแทบแตก สงสารพี่แท๊กซี่ชะมัด555+

ถามแนนเพื่อความมั่นใจ ว่าเมื่อกี้บอมมี่ทำให้พวกเราใช่ป่ะ ไอ้แนนบอกว่า

ใช่แหละเจ๊ เพราะตรงนั้นมีรถเราแค่คันเดียว อ๊ากๆๆๆ กรี๊ดได้อีก ก้อกรี๊ดกันไปตลอดทางนั่นแหละ 555+

ไปถึงดุสิตตกใจเหมือนกัน เพราะแฟนคลับรออยู่ที่โรงแรมอย่างเยอะ

คือตอนนั้นมันก้อตี 2 กว่าๆๆแล้วมั้ง แฟนคลับยังรอกันอยู่ตรึม เอสเจมันจะรู้สึกอะไร

บ้างมั้ยเนี่ย ที่มีคนมาอยู่รอดึกๆๆ และเยอะขนาดนี้

ก้อยืนรอหามุมว่างที่คิดว่าด๊องจะได้เห็นป้ายชัดๆๆ พอรถบัสมาเท่านั้นแหละ

มันดันไปเข้าทางรถไฟฟ้าใต้ดินอ่า อย่างนี้ก้อต้องวิ่งเท่านั้น

วิ่งไปยืนอยู่หน้ารถ ได้เห็นทึกกี้ เบาะขวาเป็นคุณชายวอน

อ๊ากๆๆ ปลาน้อยอยู่ไหน หาๆๆปลาน้อย

ถัดจากคุณฉ่อย เป็นชินดงป่ะ(อันนี้เริ่มจำไม่ได้ 555+)

รู้แค่ว่าปลาน้อยไม่ได้อยู่ฝั่งนี้แล้ว ก้อเลยรีบวิ่งไปอีกฝั่ง รถมันก้อเริ่มเคลื่อนเข้าช่องกำแพงแคบๆๆ กว่าจะเบียดเข้าไป ก้อได้เห็น แค่หัวปลาน้อยนิดเดียว

ใส่หมวกแกปสีดำ แล้วก้อเดินหายไป ฮือๆๆๆ เศร้าจัยมากมาย

วันนี้ชั้นจะได้เห็นที่รักแค่นี้เองหรอ-*-

ส่งเอสเจขึ้นห้องไปแล้ว แต่ก้อยังไม่มีใครยอมกลับ ยืนรอกันอยู่อย่างนั้น

สักพักมีเสียงกรี๊ด มองขึ้นไปบนห้องพัก เห็นเป็นเงา ๆเงาแรกเต้นท่าบ้าๆบอๆ

เงาที่ 2 โผล่มา พร้อมกับไฟโทรศัพท์มือถือ เงาที่ 3 กระโดดเล่นอยู่บนเตียง

เดากันไปเถอะว่าเป็นใคร แต่คิดว่า 1 ในนั้นต้องเป็น ลี ทง เฮ แน่ๆๆ

ส่วนคนที่เล่นมือถืออาจจะเป็นน้องไก่ เงาที่เต้นๆๆนี่อาจจะเป้นทึกกี้

สรุปไม่ได้เลยว่าเป็นใครกันแน่

รอจนประมาณตี 3 เลยชวนกันกลับหอ เพราะพรุ่งนี้นัดรถตู้ไว้ 8 โมง

ถ้าไม่กลับไปนอน วันพรุ่งนี้อาจจะตายก่อนก้อเป็นได้

สรุปภารกิจวันแรก ได้เห็นด๊องกี้แค่นิดเดียว แต่ที่ได้ใจไปเต็มๆๆคงเป็นบอมมี่ที่แสนจะน่ารัก เพ้อไปได้ทั้งคืนเลยชอตนั้น ส่วนคุณชายวอนนี่ สมาชิกแกงค์ต่างบ่น อารมณ์ประมาณตรูไม่อยากจะเจอเล้ย แต่ทำไมตรูเจอเมิงบ่อยจัง

นายอ่ะหล่อนะ ชอยซีวอน แต่นายไม่ใช่เสปคพวกชั้นอ่ะ -*-

สมาชิกในแกงค์จะรู้กันว่า คูณชายชอยซีวอน กลายเป็นอิฉ่อยสำหรับแกงค์สเตอร์ตั้งแต่คืนนั้น 555+

เฮ้อจบวันแรกด้วยความสุขที่ได้รับจากบอมมี่ไปเต็มๆๆ เพราะเนื่องด้วยไม่ได้เจอด๊องกี้ที่รัก ถือว่ายังดีวะ ที่ได้บอมมี่มาช่วยชืวิต

ขอจบวันแรกเท่านี้ โปรดติดตามตอนต่อไปสำหรับผู้ที่สนใจ 555+

edit @ 2007/08/04 15:31:01