14/07/2007

ดุสิต - อาร์ซีเอ - ธันเดอร์โดม - ดุสิต - อาร์ซีเอ - ธันเดอร์โดม - ดุสิต

ใครที่ดูชื่อสถานที่แล้วอาจจะคิดว่าเราพิมพ์ผิด ไม่ผิดนะจ๊ะ

เนี่ยถูกต้องเลย เป็นแบบนี้เป๊ะๆๆ วนไปที่ละ 2 รอบ

เริ่มเช้าวันนี้ด้วยอาการสะลึมสะลือ เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอน

ก้อปาเข้าไปตี 4 ได้ล่ะมั้ง แล้วนัดรถตู้มารับที่หอนู๋แนน 8 โมง ง่วงชะมัด

แต่ถึงจะง่วงแต่พอนึกได้ว่า เราจะไปหาเหล่าลิงๆๆ มันก้อจะรู้สึกกระชุ่มกระชวย 555+

เช้านี้มีสมาชิกมาเพิ่มแต่เช้าอีก2 คนนั่นคือนู๋บัว คนนี้เมนหลักคือ เหล่าเทพทงบังชินกิ

แต่บัวมันแอบกิ๊กน้องไก่ เลยมาร่วมก๊วนด้วย อีกคนคือนู๋ข้าว คนนี้เด็กน้องมิน

แต่นู๋พีชแยกไปเพราะนัดเพื่อนไว้ เมมเบอร์แกงค์เลยเหลือ 7คน

ส่วนน้องที่เหลือ นู๋แนนนัดไว้ที่โรงแรม

ก่อนถึงโรงแรมโทรไปบ่นเจ๊เปิ้ล เพราะเมื่อวันศุกร์เจ๊เปิ้ลอวยพร บอกว่า

"ขอให้โชคดี เจอซีวอนบ่อยๆๆ" ตอนนั้นบ่นเจ๊เปิ้ลไปทีแล้ว ว่าทำไมอวยพรแบบนี้

เก๋ไม่ได้อยากจะเจออิฉ่อยสักหน่อยอ่าเจ๊ -*-

แล้วเป็นไงเจ๊เปิ้ล เมื่อคืนเลยได้เจอแต่อิฉ่อย แต่ได้เห็นหัวที่รักนิดเดียว เซ็งๆๆๆ

บอกเจ๊เปิ้ลให้ถอนคำพูด แล้วอวยพรใหม่ด้วย ดีนะที่เจ๊ยอมอวยพรให้เจอกับปลาน้อย

ไม่งั้นนะ ฮึ่ม! ใครจะบอกว่าเก๋ถือเรื่องไร้สาระแบบนี้ แต่อยากจะบอกว่า

ของแบบนี้ไม่เชื่ออย่าลบลู่เด็ดขาดนะ

ไปถึงโรงแรม แฟนคลับเยอะแยะมากมายแกงค์สเตอร์ของเราก้อเลย

นั่งหาทำเลเหมาะจับกลุ่มนั่งเม้าท์ไปเรื่อยๆๆ

ประมาณ10โมงกว่าๆๆ รสบัสเอสเจ เริ่มถอยไปแสตนด์บายที่ประตู

แฟนคลับรู้หน้าที่เตรียมตั้งแถวรับ แต่ปัญหาที่จะต้องเจอทุกครั้งก้อคือ

ตรูไม่รู้ว่ารสบัสมันจะถอยออก หรือกลับรถยังไงกันแน่

ที่รู้ๆเมื่อวาน ปลาน้อยนั่งฝั่งเดียวกับพี่ทึก คือฝั่งขวาของรถ

ถ้าอยากจะเห็นด๊อง ต้องอยู่ฝั่งกำแพงฝั่งโน้น แต่มันก้อต้องดูอยู่ดี

ว่ารสบัสมันจะถอยออก หรือจะกลับรถ

ตอนนี้อ่ะ รถบัสเอาหัวเข้าไปจอด ถ้ามันถอยออกต้องวิ่งไปอยู่ฝั่งโน้น

แต่ก้อไม่แน่ใจอยู่ดี ก้อเลยตกลงกับนู๋แนนว่า งั้นเรายืนอยู๋ฝั่งซ้ายก่อนแล้วกัน

เพราะถ้ารสบัสถอยเราจะได้เห็นปลาน้อยจากมุมนี้

แล้วก้อถึงเวลาที่รถบัสเริ่มถอยออกมา

เช้านั้นคนแรกที่ได้เห็น คือ

นู๋มินที่แสนจะน่ารัก ถือกล้องตัวเบ้อเร่อ คอยเก็บภาพแฟนๆ

มองเลยนู๋มินไป เห็นเป็นน้องไก้นั่งอยู่ฝั่งโน้น มองสถานการณ์แล้ว

รสบัสมันถอยออกแน่ๆๆ เลยวิ่งไปฝั่งโน้นทันที

ข้ามไปฝั่งโน้น เห็นพี่ทึก ลีดเดอร์ที่แสนจะน่ารัก

ถัดไปอีก 2-3 เบาะเป็นบอมมี่ ใส่เสื้อกล้ามสีดำ นั่งแจกยิ้มอยู่

ถัดไปอีกเบาะเป็น น้องไก่นั่นเอง

ถัดจากน้องไก่ ในที่สุดก้อได้เจอปลาน้อยซะที 555+ หาตั้งนาน

ปลาน้อยใส่เสื้อกล้ามสีขาว กรี๊ดๆๆๆ น่ารักมากมาย

ปลาน้อยคุยโทรศัพท์อยู่นะ แต่ก้อยังคงโบกไม้โบกมือให้แฟนๆๆ ไม่หยุด

พอรถเริ่มถอยออกไป แฟนคลับก้อเยอะมากมาย ขี้เกียจไปเบียด ก้อเลยยืนปักหลักอยู่จุดเดิม ซึ่งตำแหน่งนั้นก้อจะได้เห็นบอมมี่ และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา

และทั้งๆที่ถือป้ายปลาน้อยอยู่ แต่ไอ้เก๋ก้อสามารถเรียกบอมมี่ได้อย่างไม่อายปาก

555+ ชูป้ายปลาน้อยเหย็งๆๆ แต่ปากอ่ะ เรียกคิบอม คิบอม

เอาน่ายังไงเค้าก้อคิเฮ คิบอมไม่คิดมากหรอก

เพราะพอเรียกคิบอมก้อยังคงแจกยิ้มหวานมาให้ ไม่หยุด

พอรถเอสเจถอยถึงประตู ก้อรีบวิ่งขึ้นรถกันทันที

บนรถนี่ยังกับนกกระจอกแตกรัง แต่เสียงที่ดังๆก้อไม่ใช่ใครหรอก

นอกจากเสียงข้าพเจ้า กับนู๋แนน กร๊ดปลาน้อยกันไม่หยุด 555+

ขับตามขบวนรถตู้ๆไปเรื่อยๆๆ ดูจากทิศทางแล้ว น่าจะไปซ้อมที่อาร์ซีเอแน่เลย

พอรถจอดก้อรีบวิ่งลงทันที

แต่มันมีปัญหาตรงที่ว่า นู๋แพรวลืมเอาบัตรมา ก้อเลยไปต่อแถวรับบัตรกันก่อน

กว่าจะได้บัตรก้อแสนจะนาน พอได้เสร็จรีบวิ่งเข้าไปแต่ปรากฏว่ารถเอสเจออกไปแล้ว

มีน้องเดินเข้ามาถามว่า เมื่อกี้พี่ทันรถเอสเจมั้ยคะ ด๊องเล่นกับแฟนๆๆ

น่ารักมากๆๆ โฮก..........ฟังแล้วอยากจะร้องไห้ ตรูพลาดอะไรไปอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย

เค้าบอกกันว่าเอสเจลงมาซ้อมไม่ได้เพราะแฟนคลับเยอะ

อ้าว...ซะงั้นอ่ะ แล้วมันจะไปไหนกันต่อเนี่ย

นู๋แนนโทรเช็คข่าวจากหยุม หยุมบอกว่าตอนนี้กำลังนั่งแท็กซี่ตามอยู่

รอฟังข่าว สักพักเริ่มแน่ใจว่าไปที่อิมแพ็คแน่ๆๆ ก้อเลยขึ้นรถตู้ ไปที่ธันเดอร์โดมทันที

ไปถึง แฟนคลับเยอะแยะมากมาย แต่ไม่เห็นวี่แววเอสเจ

เค้าว่าซ้อมกันอยู่ข้างใน เดินตากแดด ซึ่งร้อนมากๆๆ เดินไปเดินมา

ก้อเลยตัดสินใจว่าไปยืนดักตรงทางออกดีกว่า

ระหว่างรอได้รู้มาว่า เจ้าแพลนได้บัตรมีตมา 2 ใบ แต่พ่อไม่ยอมให้ไป

น้องมันเลยขายต่อเพื่อนไปใบละ 1,200 ฮือๆๆ ไม่ยอมบอกกันสักคำ

อ่ะนู๋แพลน โคตรจะเสียดาย แอบงอนนะรู้มั้ยเนี่ย

พอมาเห็นคนรู้จักได้บัตรมาง่ายๆๆแบบนี้ มันยิ่งย้ำให้เจ็บว่า

ทรูแม่งโคตรจะเลวเลยอ่า เด็กเส้นทั้งนั้น

รอสักพักรถเอสเจก้ออกมา ยืนรออยู่ฝั่งขวา เพราะคิดว่าปลาน้อยน่าจะนั่งที่เดิม

เห็นมาแต่ไกล ก้อพี่ทึกกี้ลีดเดอร์ ยิ้มแย้มโบกไม้โบกมือ

ส่วนคนที่เปิดม่านอีกที ก้อเป็นน้องไก่ ใส่แว่นดำ ยิ้มนิดหน่อย

รู้สึกได้เลยอ่ะ ว่าทั้งทึกกี้และฮยอกจี้ยิ้มไม่เต็มที่เลย

เกิดอะไรกันขึ้นเนี่ย ไม่เข้าใจเลย เหมือนแค่ยิ้มตามหน้าที่เท่านั้น

ทำแบบนี้ ปิดม่านไปเลยดีกว่ามั้ยอ่า -*-

ซาหรุปตามไปถึงธันเดอร์โดม ไม่ได้เจอด๊องกี้ เศร้าได้อีก

ขับรถตามกลับมาที่ดุสิต ขับมาไม่ทันตอนส่งเข้าโรงแรมอีกต่างหาก เฮ้อ

มองหาที่ปักหลักก้อเลยนั่งกันอยู่ใต้ต้นไม้ สักแปปได้ยินเสียงกรี๊ด

เลยมองขึ้นไปบนระเบียง เห็นใครไม่รู้ออกมาโบกไม้โบกมือ

แต่จากการคาดเดา คิดว่าเป็นป๋าฮัน น่ารักเชียว ออกมาทำท่า ซารังเฮให้แฟนๆๆ

แล้วก้อเห็นพี่ทึกออกมาเต้นท่าเดียวกับเมื่อคืน ทำให้หมดข้อสงสัยได้ละ

ว่าไอ้เงาที่เห็นเต้นอยู่เมื่อคืนน่ะ เป็นใคร

อีกคนเห็นเป็นด๊องกี้ โผล่ออกมาแค่ครึ่งตัว

หลังจากนั้น กิจกรรมหลักของแกงค์สเตอร์ก้อคือ

นั่งรอ นั่งรอ และนั่งรอ

พร้อมกับแหงนหน้ามองระเบียงเป็นพักๆๆ

ประมาณบ่าย 3 โมงกว่าๆๆ เห็นนแฟนคลับกรี๊ดกร๊าด วิ่งตามรถตู้กันมาบอกว่าเป็นพี่หมี

ไอ้เราก้อเลยวิ่งตามด้วย สรุปเป็นพี่หมีจิงๆๆ ลงจากรถมา ก้อโบกไม้โบกมือทักทายแฟนๆๆ แล้วก้อเดินเข้าโรงแรมไป

ตกเย็น ดูจากอุปกรณ์ที่ขนออกมาจากโรงแรม

ทุกคนลงความเห็นว่า อัดรายการสตรอเบอร์รี่ชีสเค้กแน่ๆๆ

รอกันไปเรื่อยๆๆ จนเย็นย่ำ รถบัสก้อเริ่มถอยเข้าไปจอด ดีหน่อยที่มันกลับรถเรียบร้อยเพราะจะได้รู้ ว่าควรจะยืนฝั่งไหนดี

ตกลงกับนู๋แนนว่าเราจะยืนกันข้างป้อมยามแล้วกันนะ ในระหว่างรอ ก้อเห็นแถวๆ

ประตู เค้ากรี๊ดกร๊าด เลยลากนู๋แนนเดินไปดู

ก้อได้เห็นวุคกี้ เยเย่ ทึกกี้ โปกไม้โบกมือจากกระจกดำๆๆ

( ใช่ 3 คนนี้รึป่าวก้อไม่รุ เพราะมันต้องเดาเอาจากบุคลิกและทรงผม

เพราะกระจกดำมาก มองไม่ชัด)

เสร็จแล้วก้อรีบวิ่งกลับมายืนที่เดิม รอสักพักรถก้อเริ่มเคลื่อนออกมา

เห้นพี่ทึกนั่งที่เดิม แต่คนที่เปลี่ยนมานั่งข้างๆๆพี่ทึกอ่ะ

ไม่ใช่ใครที่ไหน ปลาน้อยที่รักนั่นเอง โบกไม้โบกมือยิ้มหวานตลอดๆๆ

พอหมดจากปลาน้อย ก้อไล่สายตามองตามรถเรื่อยๆๆ

ได้เห็นวุคกี้นั่งยิ้มโบกไม้โบกมือ แต่วุคกี้นั่งด้านในอ่ะด้านนอกเป็นสตาฟผู้หญิง

เห็นคนสุดท้ายฝั่งนี้น่าจะเป็นพี่หมีนะ

แหะๆ จำได้แค่นี้อ่ะ แก่แล้ว นึกตอนนี้ก้อนึกไม่ออกว่าเห็นใครบ้าง 555+

รีบออกจากโรงแรมไปดักที่อาร์ซีเอ

รอแปปนึงรถเอสเจก้อมา วิ่งตามกันไปที่เวทีเหนื่อยได้อีก 555+

ตอนนั้นแกงค์สเตอร์แตกกระจาย ไม่รู้แล้วว่าใครอยู่ไหนมั่ง ขอวิ่งตามปลาน้อยก่อนแล้วกัน

วิ่งไปถึงเห็นรถหยุด ปลาน้อยเปิดม่านมาเล่นกับแฟนคลับนิดเดียว

แล้วก้อปิดม่านกลับไป ก้อเลยยืนมองอยู่ตรงนั้น

บอมมี่ที่นั่งอยู่ข้างหน้าเบาะด๊อง หันหน้ามาทั้งตัว แล้วก้อจับมือด๊องขึ้นมาเขย่าๆๆ ตีๆ

กรี๊ดๆๆๆๆ คิเฮๆๆๆ 555+ ถูกใจนิดหน่อย น้องเล่นกันน่ารัก

หลังจากนั้นเอสเจก้อเดินลงรถเตรียมขึ้นเวที พอดีเจอกับเจ๊แอน

ก้อเลยจูงกันไปหาทางเข้าหน้าเวที วิ่งกันแทบตาย

พอไปถึงสรุปเข้าไม่ได้แล้วการ์ดมันไม่ให้ ก้อเลยวิ่งเป็นไฟลนก้นกันอยู่ตรงนั้น พยายามหามุม มุมไหนก้อได้ที่ขอให้ได้เห็นเอสเจอ่ะ ขนาดเก๋กับเจ๊แอนสูง 170 ยังมองอะไรไม่เห็นเลย คนเยอะมากๆๆๆ

ตอนนั้นเครียดมากๆเลย เอสเจเดินขึ้นเวทีแล้ว เริ่มร้องเพลงแล้ว แต่ไอ้เก๋ยังหาทางดูไม่ได้เลย บ่นกับเจ๊แอน ทำยังไงดีๆๆๆๆๆ นี่ช้านจะไม่ได้ดูแฮงบกครั้งแรกในเมืองไทยหรอเนี่ย ไม่ยอมน้า -*-

ก้อเลยลากเจ๊ไปตรงที่การ์ดมันยืนอยู่ ถามมันว่าทำไมไม่ให้เข้า มันก้อบอกว่าเต็มแล้ว

ขอโทดเถอะ ตรูมองลงไปเห็นที่ว่างเยอะแยะ

แล้วพอดีว่ามีน้องคนนึงมันทนไม่ไหว กระโดดลงไปเลย น้องข้างหลังมันก้อเลยดันกันขึ้นมา อีนี่เลยปีนขึ้นไปยืนบนขอบปูน พี่การ์ดมันก้อขู่ ว่าอย่าลงมานะ

แต่ก้อบอกมันว่า ถ้าไม่ให้ลงตรูต้องหล่นลงไปแน่ๆๆ เพราะข้างหลังดันอย่างแรง

การ์ดมันก้อเลยต้องยอมให้ลงไป พอลงไปอีนี่ก้อวิ่งสิคะ

ก้อพยายามหามุมยืน แต่แฟนคลับก้อเบียดกันอย่างแรงอ่ะ

สรุปโดนเบียดไปอยู่เกือบติดขอบรั้วข้างหน้า แต่ตลอดเวลาที่ดูนี่

เหมือนไหลไปกับฝูงชนตลอกเวลา ไม่มีสักวินาทีที่จะได้ยืนอยู่นิ่งๆๆ

เป็นคอนที่เบียดที่สุดตั้งแต่เคยดูมาเลย

แต่เพื่อด๊องยังไงก้อสู้ 555+

ยืนดูสักพักมีคนสะกิด หันไปเป็นเจ๊แอน เจ๊แกหาทางลงมาจนได้ 555+ สุดยอด

เฮ้อๆๆๆ ในที่สุดก้อได้ดูไลฟ์แฮงบกครั้งแรกของป๋าฮัน

และไลฟ์แฮงบกครั้งแรกในเมืองไทย กรี๊ดๆๆๆ มีความสุข

แต่ตำแหน่งที่ยืนอ่ะ เปลี่ยนหมดเลยนะ นี่แค่เปลี่ยนป๋าฮันเข้ามา แล้วไม่มีเจ๊ซินนะเนี่ย

แอบเห็นว่าพี่หมีเหมือนจะลืมออกมาร้องในท่อนที่พี่หมีร้องแทนเจ๊ซิน 555+

จบ 3 เพลงก้อได้คิวสัมภาษณ์ เห็นได้ชัดว่าเอสเจทุกคนทั้งเหนื่อยและร้อน

มากๆๆ เพราะแต่ละคนนี่เหงื่อไหลไคลย้อย

แต่ไม่มีใครเได้ใจเท่าปลาน้อยที่รัก

เพราะด๊องกี้คงจะร้อนจนทนไม่ไหว เลยถกเสื้อออกโชว์ไหล่ขาวนวลเนียน

กรี๊ดๆๆๆ เซ็กซี่ได้อีก เลือดกำเดาจะไหล ลีทงเฮ แกทำอะไรของแกเนี่ย

ตอนนั้นแห็นเยเย่ให้สัมภาษณ์แค่คนเดียว แล้วเอสเจก้อลงเวทีไป

เลยคิดว่า เป็นเพราะแฟนคลับเบียดกันมากมาย เลยไม่อยากอยู่นาน

แต่พอมาดูคลิป ไอ้พิธีกรบ้า แม่งปัญญาอ่อน เจือกพูกตัดบทเอสเจแบบนั้น

ฮยอกจี้ที่ยกไมค์เตรียมตัวจะพูด เลย ทำหน้าเหวอๆๆ แล้วเดินลงเวทีไป

พอเอสเจลงจากเวที เลยฉุดเจ๊แอนให้รีบออกไปที่รถ

ออกไปถึงรถได้ก้อมองหาที่ ว่าจะยืนอยู่ตรงไหนดีหว่า ได้ละ

วิ่งตามข้างหน้าเลยแล้วกัน ได้เห็นแน่ๆๆ

ปลาน้อยที่น่ารักโบกไม้โบกมือกับแฟนๆๆตลอด

เห็นเอากล้องวิดีโอของตากล้องมาถ่ายแฟนคลับเองด้วย น่าร้ากๆๆๆ

วิ่งตามกับเจ๊แอนเหนื่อยชะมัด

มีอยู่ตอนนึงด๊องกี้อ่ะ หลับตา แล้วก้อยื่นหน้ามาตรงหน้ากระจก

แล้วก้อส่ายหน้าส่ายหัวดุ๊ดดิ๊ก กรี๊ดๆๆๆๆ น่าร้ากที่สุดเลย

คือไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงให้มันเห็นภาพอ่ะ รู้แค่ว่าด๊องกี้น่ารักไม่ไหวแล้ว หมั่นเขี้ยว

อยากจะหยิก 2 แก้มนั้นจิงๆ ลีทงเฮ แกน่าร้ากได้อีกๆๆๆๆ

หลังจากนั้น ก้อขับตามไปที่ธันเดอร์โดม โชคดีว่าพี่ติ๊กช่วยหาบัตรให้

เข้าไปตำแหน่งที่นั่งก้อ แถวที่ 4 จากหน้าเวที แต่ว่าดูจากด้านข้าง ตรงบันไดที่เอเอฟเดินลง

ตอนแสดงเสร็จอ่ะ นั่งดูเอเอฟนานมากๆๆๆ

โชคดีว่าแกงค์สเตอร์ได้เข้างานกันทุกคน เฮ้อ โล่งใจ

ในที่สุดเวลาที่รอคอยก้อมาถึง เอเอฟเริ่มเต้นเพลงแฮงบก

พอเพลงขึ้นอีนี่ก้อแหกปากร้องเพลงทันที ให้สมกับที่ท่องเนื้อมานาน 555+

เต้นได้ครึ่งเพลง เพลงก้อหยุด แต่เสียงกรี๊ดอ่ะ ดังขึ้นแทน

เอสเจมาแล้ว กรี๊ดๆๆๆๆๆ ได้เห็นที่รักใกล้หน่อย เพราะตอนเริ่มเพลงที่รัก ยืนตำแหน่งหน้าช้านพอดี

ชี้ให้พี่ติ๊กดูพรีเซนต์เต็มที่ 555+ แต่รู้สึกว่าพี่ติ๊กจะชอบอิฉ่อย -*-

รู้สึกเสียดายมากมายที่ไม่ได้วิ่งไปดูข้างหน้าอ่ะ นั่งอยู่ตรงนี้เห็นแต่ด้านข้าง

เห็นบอมมี่กับอิฉ่อยบ่อย แต่ช้านอยากเห็นปลาน้อยมากกว่านี่นา

แล้วสรุปเอสเจมาตั้งไกล แต่ร้องแค่เพลงเดียว เหอๆๆๆ

ในระหว่างดู ก้อกรี๊ดบ้ากรี๊ดบออยู่คนเดียว เอสเจแนะนำตัวทีละคน อีนี่ก้อกรี๊ดมันซะทุกคน

สรุปกลับมาวันจันทร์ เสียงแหบได้เซ็กซี่สุดๆๆ 555+

เลยได้เห็นป๋าฮันนั่งชมวิวทิวทัศน์ไม่ปิดม่าน เป็นของแถม

ขึ้นรถได้รีบขับตามกลับโรงแรม โชคดีมาถึงทันรถเอสเจพอดี

เลยได้เห็นฮยอกจี้คุยโทรศัพท์หน้าตาเคร่งเครียดเชียว น้องไก่เป็นอารายหว่า -*-

พอรถเอสเจเข้าประตูไป เลยรีบวิ่งไปดูตรงช่องข้างประตู

เห็นทุกคนเดินลงรถเข้าไปอย่างรวดเร็ว แต่มีอยู่หนึ่งหนุ่มที่ยังมีอารมณ์ หันมาโค้งให้แฟนคลับ

แล้วก้อโบกมือบ๊ายบายได้อีก ให้ทายว่าคือใคร

อิฉ่อยนั่นเอง เหอๆๆๆ คุณชายแกก้อนิสัยแสนจะน่ารัก เที่ยงคืนกว่าๆๆ ยังมีอารมณ์มาโบกไม้โบกมือให้แฟนๆๆ

ก้อกลับไปตายที่หอนู๋แนน กว่าจะได้นอนตี 2 ตี 3 ได้แล้วมั้ง

จบทริปชมพิพิธภัณฑ์ปลาน้อยวันที่ 2 ด้วยประการฉะนี้ เหนื่อยกาย แต่อิ่มใจ 5555+

edit @ 2007/07/27 15:03:20