15/07/2007

สยามดิส ดุสิต สนามบิน

เริ่มเช้าวันนี้ด้วยอาการหมดแรง ทั้งแรงกายและแรงใจ

เพราะสุดท้ายก้อไม่ได้เข้างานมีตแบบคนอื่นเค้า ฮือๆๆๆ เสียใจได้อีก

เอลฟ์ไม่ได้ช่วยอารายได้เลยใช่มั้ยเนี่ย เซ็งๆๆๆ

แต่ก้อมีนัดนู๋ดรีมไว้ ว่าเราจะไปลองขอคุยกับสตาฟเอสเอ็มดู มันน่าจะเห็นใจกันบ้าง

10 โมงกว่าๆๆ ไปถึงหน้าสยามดิส ขอลงแยกจากพวกนู๋แนน

พวกนู๋แนน นู๋แพรว นู๋นีน และนู๋อีฟจะไปรอกันที่โรงแรม

ไปยืนดูสถานการณ์หน้าลิฟท์ เจอพวกวา

วามันถอดใจอย่างแรง บอกว่าไม่สู้แล้ว ไม่มีแรง นอยมากมาย

รอไปรอมาได้เจอเหมียวกับดาว เค้าบอกว่าเค้าได้มีตจากสิทธิ์เอลฟ์ 20 คน กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ฟังแล้วอยากจะร้องไห้ 2 สาวนี้ไปตามเอสเจที่เกาหลีมาเป็นอาทิตย์ๆๆ

แล้วเดี๋ยวเหมียวจะบินตามกลับไปอีก แล้วยังโชคดีได้มีตรอบนี้อีก โอ้ สวรรค์

ทำไมชีวิตลูกถึงได้รันทดขนาดนี้ ฮือๆๆๆ ลีทงเฮ เราจะไม่ได้เจอกันจิงๆๆใช่มั้ย

11 โมงกว่าๆๆ สตาฟตรงนั้นเก็บของขึ้นไปหมดแล้ว 555+ วี่แววเริ่มหดหาย

เลยขึ้นลิฟท์ไปดูข้างบนแทน

ข้างบนก้อมีแฟนคลับรออยู่พอสมควร เอาไงดีวะ ลงไปรอเอสเจมาดีกว่า

เลยลงไปรอข้างล่าง สักพักก้อได้เห็นเอสเจ ทยอยกันเดินลงมา

วันนี้ใสสูทสีเทา น่ารักทุกคนเลย

แต่รู้สึกว่าจะอยู่แค่ 8 คน พี่ทึก น้องมิน เยเย่ วุคกี้ ฮยอกจี้ บอมมี่ ปลาน้อย และชายวอน

ด๊องกี้ยังคงน่ารักไม่เปลี่ยนแปลง รีบขึ้นไปข้างบน 55+ คนเยอะได้อีก

มีแต่คนอยากจะขึ้นไปข้างบน ทำไงดีล่ะเนี่ย

ขอคุยกับสตาฟมันก้อไม่สนใจ พอดีเจอน้องคนนึงที่เคยตามแบทเทิลด้วยกันลงมาซื้อน้ำ

เลยขอน้องเค้าตามขึ้นไปด้วย ขึ้นไปนั่งรออยู่หน้าโรง เจอสตาฟนั่งอยู่เยอะมาก

สตาฟผู้ชายคนนึงมันเดินมาถามว่าไปรอข้างล่างดีกว่ามั้ย

ก้อเลยบอกว่าอยากจะขอคุยกับสตาฟเอสเอ็ม มันก้อเลยเดินกลับไป

สักพักชวนดรีมเดินไปดูข้างหลัง มีแฟนคลับนั่งอยู่อย่างเป็นระเบียนประมาณ 20 คน

ตอนแรกสตาฟมันจะไม่ยอมให้นั่ง มันอ้างว่าสตาฟเกาหลีไม่อนุญาต

แต่แฟนๆๆตรงนั้นก้อไม่สน ต่อรองกับมันว่าจะอยู่เฉยๆๆ ไม่ส่งเสียงดัง ไม่ลุกฮือด้วย

สุดท้ายมันถึงยอมให้นั่งรอได้ นั่งรอไปสักพัก เอสเจก้อเดินขึ้นมา

จำไม่ได้แล้วว่าใครขึ้นมาก่อน แต่ที่แน่ๆๆคือ บอมมี่กับอิฉ่อย เดินปิดท้าย

ตอนแรกที่เอสเจเดินขึ้นมา เหมือนว่าพวกเค้าจะไม่เห็นแฟนคลับตรงนั้น

เพราะเอสเจไม่โบกมือหรือทำอะไรทั้งสิ้น แล้วเราก้อคิดว่ากำลังจะเข้าไปในงานแล้วด้วย

ไม่เล่นไม่ทักทายก้อไม่เป็นไรหรอก เราก้อเลยไล่มองไปเรื่อยๆๆให้ครบทุกคน

พอเห็นว่าสุดท้ายเป็นบอมมี่กับอิฉ่อยเลยกลับมามองหาปลาน้อยอีกครั้ง

โฮกๆๆๆๆ ปลาน้อยอ่ะเห็นแฟนๆตรงนั้นแล้ว และกำลังโบกมือบ๊าย บาย ให้ทั้ง 2 มือเลย

อีกคนที่เห็นโบกมือให้รู้สึกจะเป็นวุคกี้ แต่ที่เหลืออ่ะไม่รู้ละ

เพราะสายตาเรามองตามอยู่คนเดียว555+ ลีทงเฮน่ารักที่สุดเลย

ตามด๊องรอบนี้ ทุกครั้งที่เจอ ปลาน้อยจะไม่เคยอยู่เฉยๆต่อหน้าแฟนคลับเลยสักครั้ง

ด๊องจะยิ้มและโบกมือตลอดเวลา

เป็นอย่างนี้จะไม่ไห้หลงรักหัวปักหัวปำอย่างนี้ได้ไง

จิงมั้ยจ๊ะ ลีทงเฮ

พอเอสเจเข้าไป แฟนคลับตรงนั้นก้อสลายตัว

เราเลยเดินเข้าไปคุยกับสตาฟผู้หญิงถึงความต้องการของเรา

เค้าก้อบอกว่าเดี๋ยวจะลองถามสตาฟคนอื่นให้

เราก้อเลยรอกับดรีมอยู่ตรงนั้น แล้วสักพักก้อเห็นน้องเฟิร์ส

เด็กบอร์ดวา ที่เคยเจอกันเมื่อตอนนัดบอร์ด

ออกมาเตรียมเค้ก สรุปว่าน้องเฟิร์สโชคดีเล่นเกมส์ชนะ

เลยได้เป็นคนยกเค้กไปให้พี่ทึก น่าอิจฉาจิงๆๆเลย

สักพักก้อมีแฟนคลับทยอยกันออกมาจากโรงหนัง งงมากมาย

ทำไมมันเร่มงาน แล้วก้อแจกลายเซนต์เร็วจังอ่ะ ตอนั้นความหวังเริ่มหดหายละ

แต่ก้อรอต่อไป พอดีเจอช่างกล้องออกมา 2 คน เลยเข้าไปถามเค้าว่าเสร็จแล้วหรอ

เค้าบอกว่าเสร็จแล้ว

เราก้อเลยถามว่าขอป้ายที่ห้อยได้มั้ย เค้าก้อเลยถอดออกมาให้

ดรีมก้อเลยขอพี่อีกคน แต่ว่าเค้าไม่ยอมให้อ่ะ ใจร้ายชะมัด

ก้อเลยคิดว่าจะลองเอาบัตรนั้นเข้างานได้มั้ย ไปยืนรอตรงประตูที่แฟนคลับออกมา

อีพี่การ์ดแม่งไม่ยอมให้เข้า กวนตีนมากอ่ะ

ก้อเลยเดินอ้อมไปเข้าที่ประตูหลัง เฮ้อ กว่าจะได้เข้า

เข้าไปตอนนั้นก้อเซ็นต์กันไปเกือบครึ่งโรงละ ไม่รู้จะนั่งตรงไหน

ก้อเลยไปยืนรออยู่ แล้วแบบว่าซวยได้อีก

ดันไปเจอพี่ผู้ชายที่เจอตอนรอหน้าโรงตอนแรกเลย

แล้วมันดันเจือกจำตรูได้ -*- มันก้อเข้ามาดูบัตรที่คอ

มันถามว่าจะเอายังไง เราก้อเลยบอกว่าขออยู่ดูได้มั้ย

มันก้อเลยบอกว่า ให้แค่อยู่ดูนะ ไม่ให้ขึ้นไป

เราก้อบอกว่าได้ แต่ในใจอ่ะ อยากขึ้นไปใจจะขาด

สรุปก้อเลยนั่งดูอยู่ที่แถวเกือบหลังสุด แต่ใจอ่ะ มันไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวเลย

ด๊องก้อไม่ค่อยจะได้มอง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่มองให้คุ้ม

ก้อนะ นั่งโคตรจะไกล แถมคนที่ได้ลายเซ็นต์ก้อยืนบังตลอดๆๆๆๆๆ

แล้วในใจก้อเฝ้าแต่อิจฉาคนที่จะได้ขึ้นไป

ฮือๆๆๆๆๆ อยากจะร้องไห้มากเลย

ตอนนั้นอ่ะ จริงๆแล้วก้อแอบหวังไว้อ่ะ ว่าตอนสุดท้ายจะลองขอเค้าขึ้นไปขอ

แต่เหอๆๆๆ พอคนใกล้จะหมด จะมีประมาณ 4-5 คนที่ไม่มีบัตรแต่ได้เข้ามาด้วย

ไม่รู้ว่าเข้ามายังไงเหมือนกัน เค้าก้อขอขึ้นไป

แต่พี่สตาฟผู้ชายคนนั้นก้อไม่ยอมท่าเดียวเลยอ่ะ จนมีน้องคนนึงร้องไห้เลย

ร้องแบบน่าสงสารเลย สะอึกสะอื้น แต่พี่สตาฟมันก้อนะ

ตอนนั้นเราก้อเลยจะเดินออก แต่ประมาณว่าขอเดินออกข้างหน้าได้มั้ย

ขอเห็นใกล้ๆๆ ก้อยังดี เราก้อเลยเดินลงไปเลย

พี่สตาฟคนนั้นมันเห็น มันก้อเลยชี้ๆๆ ว่าไม่ให้ขึ้นนะ

ตูก้อไม่ได้จะขึ้นโว้ย ตูจะเดินออกแล้ว การ์ดมันก้อเลยเดินมาหาบอกว่า

เชิญเลยคับหมดเวลาแล้ว ตอนนั้นด๊องกับวอนก้อกำลังสวมเสื้อสูทตัวนอกกันอยู่

ไอ้เก๋ก้อประมาณว่าไม่ไหวแล้ว ลีทงเฮ ใกล้แค่เอื้อม 555+ แต่ก้อทำอารายม่ายด้าย

ทำได้แค่เรียก ทงเฮ ทงเฮ ปลาน้อยมันได้ยินคนเรียก มันก้อมองๆหา

พอมันเห็นมันก้อเลยหันมาบ๊ายบายให้ น่าร้ากได้อีกเหอะลีทงเฮ

ทั้งๆๆที่กำลังสวมเสื้อ ยังไม่เสร็จดี 555+

หลังจากนั้นก้อเดินออกมาอย่างมีความสุข เอาวะถึงไม่ได้จับมือหรือลายเซนต์

ได้แค่นี้ก้อโออยู่ (ปลอบใจตัวเองอย่างแรง -*-) พอออกมาได้ก้อรีบลงไปข้างล่าง

ยังทันตอนเอสเจเดินขึ้นรถ ปลาน้อยยังเรียกเรตติ้งได้อีก

ด้วยการทำท่าซาราง อีก 1 ที หน้าประตู พอเอสเจขึ้นรถกันครบแล้ว

มองหาปลาน้อยไม่เจอ ได้เห็นแต่บอมมี่ แหวกผ้าม่านให้ตากล้องถ่ายวิดีโอ

บอมมี่อ่ะ ถุงเท้าก้อไม่ใส่ เหอๆๆๆๆ

พอรถเริ่มออก ก้อเลยวิ่งไปดักหน้าทางที่รถจะผ่าน

ก้อทันเห็น ปลาน้อยโบกไม้โบกมือ เหมือนนางงาม ไปจนลับสายตา

นั่งแท๊กซี่กลับมาเฝ้าที่โรงแรมต่อ ก้อได้แต่นั่งรอ รอ และรอเท่านั้น

ตอนเย็นพี่แกออกไปนวดกันที่ เฮลท์แลนด์ แต่เค้าบอกกันมาว่า ด๊องกี้ไม่ได้ไป

แกงสเตอร์ก้อเลยไม่ได้ตามไป แต่สุดท้ายแล้ว

สรุปว่าปลาน้อยมันออกไปด้วย เพราะตอนกลับมาเนี่ย พี่แกโบกไม้โบกมือ ร่าเริง

แต่อยากจะบอกว่ารู้สึกอ่ะ ว่ามันก้อแค่โบกไปงั้นๆๆเอง หน้ามันยิ้มไม่เต็มที่เลย -*-

แล้วก้อรอกันต่อไป ไฟลท์ตี 1 กว่าๆๆ เที่ยงคืนเอสเจยังไม่ออกจากโรงแรมเลยอ่ะ

ไม่กลัวตกเครื่องกันเลยใช้มั้ยเนี่ย

แล้วก้อถึงเวลา รถเอสเจเริ่มถอยออกมา หลังสุดเป็นพี่เย

เปิดม่านข้างหลังโบกไม้โบกมือน่ารักเชียว

รถถอยกลับลำ เลยจะได้เห็นฝั่งขวาก่อน เหอๆๆๆ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะมีอิฉ่อย

หน้าสุดอ่ะเป็นพี่ทึกแน่ๆๆ นั่งเล่นเกมส์อยู่ใช่ม้า เลยชูเกมส์ให้แฟนๆๆ ดู

หลังจากไล่มองจนครบไม่มีปลาน้อยแน่นอน เลยวิ่งอ้อมอีกฝั่ง

เหอๆๆ คราวนี้ปลาน้อยนั่งริมคนเดียว โบกไม้โบกมือน่ารักมากมาย

มีการชูนิ้วโป้งให้แฟนๆๆด้วย คงจะชมว่าเยี่ยมจริงๆๆ

วิ่งหนีการ์ดที่กันหลุดไปอยู่เกือบหน้าประตูโรงแรม

ด๊องกี้ก้อเล่นด้วยน่ารักได้อีก ไอ้เก๋ก้อไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีละ ก้อเลยส่งจูบไปให้

แล้วก้ออยากจะบ้าตาย เมื่อปลาน้อยส่งจูบกลับมา เหอๆๆๆๆ ลีทงเฮ

แกน่ารักได้อีกเยอะ พอมันส่งมา ก้อเลยส่งจูบไปไม่หยุด 55+ นับครั้งไม่ถ้วน

ลีทงเฮมันก้อส่งกลับมาอีก 1 ที

หลังจากนั้นนู๋แนนบอกว่า ตอนแรกด๊องทำมือเป็นรูปหัวใจก่อน

แต่อันนี้เราไม่เห็น แล้วปลาน้อยก้อส่งจูบให้ใครซักคน

นู๋แนนเลยมองตาม 555+ ที่แท้เป็นเจ๊เก๋นั่นเอง

ถามว่าวิ่งตามออกมานี่ไม่ได้รู้เลยหรอว่าตามใคร แนนบอกว่า

ไม่รู้พี่ นู๋มองตามแต่อีด๊อง 555555555555555+

พอกันเลย ไอ้เก๋นี่ก้อไม่สนแล้วใครอยู่ตรงไหน

ตูวิ่งหาปลาน้อยก่อนเป็นอันดับแรก

แล้วก้อไปรอส่งที่สนามบิน น้องก้อเดินลงมา

แต่ก้อยังมีโบกมือส่งท้าย น่ารักได้อีก

เหอๆๆ จบทริปนี้ด้วยประการฉะนี้

บอกแล้วว่ามันเป็นทริปที่นอยได้อีก ถ้าไม่ได้ 2 จูบนั้นมา

การตามครั้งนี้เป็นอะไรที่เศร้าได้อีก

สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณแกงค์สเตอร์ ที่ร่วมสุขร่วมทุกข์ด้วยกันตลอด 2 วัน 3 คืน

ขอบคุณนู๋แนน และนู๋แพรวที่ให้ที่ซุกหัวนอน

และสุดท้ายนี้ ต้องขอบคุณปลาน้อยที่เกิดมาน่ารักทำให้ข้าพเจ้าบ้าได้ขนาดนี้