ทริปนี้เป็นอะไรที่วิกิดเกิน

ใกล้วันเข้าไปทุกที แต่ไอ้เก๋ยังไม่รู้อะไรเลยซักอย่าง 

ไม่รู้ไฟลท์ โรงแรมก้อเต็ม

จากตอนแรกมีผู้ร่วมโปรเจคต์ 3 คน  เก๋ ริน พีช  เริ่มลดเหลือ 2 เก๋ + ริน

แต่ในระหว่างนั้นไปกล่อมไอ้จ๋า   เลยเพิ่มกลับมาเป็น 3

แต่ก่อนวันเดินทาง  ไอ้จ๋าโดนพ่อเบรค

ทริปนี้เลยเหลือแค่เก๋ + ริน เหอๆๆๆ  วิกิด

แต่ตอนนั้นอะไรก้อฉุดไม่อยู่ละ  ถึงจะได้ข่าวว่าจะมาภูเก็ตอาทิตย์หน้าก้อเหอะ

ไม่อยากมาเสียใจทีหลัง 2 คนก้อ 2 คนวะ

แต่สรุปกว่าจะรู้ไฟลท์บินเอสเจ  ก้อเย็นวันพุธ

ซึ่งเอสเจจะไปถึงตอนบ่ายๆวันพฤหัส  เหอๆๆ วิกิด 

31/07/2008

สรุปวันพฤหัส  ไอ้เก๋บุคตั๋ว 9.00 เช้า  บิน บ่าย 2.15   วิกิดกว่านี้ได้อีก

 ไปถึงก่อนเอสเจชั่วโมงนึง  ก้อไปเดินสืบๆๆ สำรวจๆๆ

มันต้องนั่งรถรางเพื่อไปรอรับน้องอีกเทอร์

เลยพูดเล่นๆกับริน  ว่าถ้าเราได้นั่งรถแบบนี้กับน้องคงดีเนอะ 555+

แต่ก้อได้แต่บอกให้ตัวเองหยุดเพ้อ  ตื่นๆๆๆ

ไปถึงอีกเทอร์ รู้สึกใจคอไม่ดี  ทำไมมันดูไม่มีคนเลยอ่ะ 

แต่พอเดินวกกลับไป  ก้อเห็นมีแฟนคลับนั่งรออยู่กลุ่มนึง 

โล่งอก  แสดงว่าข้อมูลที่เชคมาถูกต้องละ 

นั่งจิ้นกับไอ้ริน  ทงเฮน่าจะใส่หมวก  ไอ้รินบอก แว่นดำด้วยละมั้ง

 ไฟลท์น้องจะลง 18.25  แต่แค่ 18.10 ก้อมีคนเริ่มทยอยเดินออกมา

พูดภาษาจีนกันเสียงดัง  คงไม่ผิดละ  อ๋าๆๆ  ยังไม่ได้เตรียมใจเลย 

ตื่นเต้นอ่ะ  ทงเฮ~~ ดีใจจัง  จะได้เจอแล้วๆๆๆ

 พอคนเริ่มหมด ก้อเลยเดินไปรอกันหน้าประตูทางออก

มีสตาฟเอ็มทีวีไปรอรับ 4-5 คน เค้าก้อยืนกันๆแฟนคลับอยู่

เดินออกมาคนแรกเป็น น้องอุค ท่าเดินน้องแบบว่า... (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)

ขอโทดซีวอนมากมายอ่ะ  ไอ้เก๋เห็นซีวอนแว่บแรกนึกว่า โจวมิ

กำลังจะหันไปสะกิดบอกริน  ว่าโจวมิมาทำไมวะ 

แต่มองดีๆๆแล้ว อ้าว  ชายชเวนี่หว่า

ก้อคุณชายเล่นใส่เสื้อมีแขนแบบนั้น   มันไม่คุ้นตาหนิ  - -  แถมใส่หมวกปิดหน้านิดนึง

คนต่อมาเป็นน้องโจ ฟังเพลงตามสไตล์

และแน่นอน พระเอกของงานออกมาเป็นคนสุดท้าย 555  ขอนิดนึงส์

ทงเฮ มาพร้อมหมวกและแว่น  หล่อมากกกกกกกกก

ถึงผมจะยาว  แต่น้องหล่ออ่ะ ทงเฮหล่ออออออออออออออ

ณ วินาทีนั้น  แทบบ้า  เดินจับมือกับไอ้ริน  ตื่นเต้นชะมัด

น้องเดินขึ้นสไลด์เลื่อนๆๆ  เรา 2 คนเลยเดินตามด้านนอก

แล้วทงเฮหันหน้าออกมาพอดีอ่ะ คือเหมือนฟังที่พี่ซึงคุยกับสตาฟ

คือพี่ซึงอ่ะ  หันหลังให้เรา เพราะฉะนั้นถ้าเดินมุมนี้ จะได้เห็นหน้าทงเฮเต็มๆๆ

แบบว่าไม่ไหวแล้วอ่ะ  ทงเฮ  คนอะไรหล่อเกิน 5555

 คือน้องใส่แว่นดำ เลยมองไม่ออกว่าน้องมองอะไรอยู่  รู้แต่ว่าหน้าน้องอ่ะ  หันออกมาทางนี้ 

ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง  ว่าน้องกำลังมองแฟนคลับบ้าๆบอๆ 2 คนนี้อยู่ 555

เพราะมั่นใจว่าตอนนั้น  ตัวเองคงทำท่าทางแปลกๆๆอยู่แน่ๆๆ

คือบางทีมันเก็บอาการไม่อยู่ไง  ทุเรศตัวเองจิงๆๆ - -"

แล้วอิ 2 คนนี้ก้อไม่ได้สนใจจะมองคนอื่นเลยสักนิด  จ้องแต่ทงเฮ 555+

แล้วช่วงที่เดินตามๆๆอยู่  ก้อมีช่วงนึงหลุดจากทงเฮ

คือแฟนคลับก้อเยอะ  สตาฟกับการ์ดก้อเยอะ ทางก้อแคบ

ไม่สามารถเดินในระดับมองหน้าทงเฮได้ตลอดอ่ะ

ช่วงหลุด ก้อหันมามองคนข้างๆ อ้าว โจ คยูฮยอน

เลยสะกิดเรียกริน  "น้องโจๆๆๆ" ไอ้รินก้อมัวแต่มองตามทงเฮ

มันบอกว่าถ้าพี่เก๋ไม่เรียก มันไม่เห็นหรอกน้องโจเนี่ย 5555

น้องโจ มิวสิคลิซึ่มจิงๆๆ  น้องฟังเพลงตลอด

แถมยังเผื่อแผ่  โดยการร้องออกเสียงอีก  โอย  เสียงโจ คยูฮยอน สดๆๆ

ไม่ไหวจะวิกิด 555 แต่ก้อแค่นั้น  เดินกับน้องโจได้แปปเดียว

ก้อฉุดมือรินไปหาทงเฮดีกว่า ก้อเลยเดินแซงกลับไปหามุมทงเฮอีก

สรุปน้องไปยืนรอรถรางอ่ะ 

ช่วงที่ยืนรอ  ทงเฮหันหลังให้ประตู  หันหน้าเข้าวงสนทนา

เรา 2 คนก้อหาช่องที่จะมองหน้าทงเฮ  พอเจอก้อปักหลัก ไม่ไปไหนละ 555

ฝั่งขวาน้องเป็นฉ่อย  ฝั่งซ้ายน้องเป็นโจ

คุยไรกันไม่รุ  รู้แต่ด๊องหัวเราะปากกว้างเชียว  น่ารักไม่ไหวแล้ว

แล้วมีอีกตอน อิฉ่อยพูดอะไรสักอย่าง  แล้วโดนน้องโจสวน

 ทงเฮดูสะใจมาก  ขอ Give Me 5 กับน้องโจ น่ารักโคตรๆๆ

บางช่วงไม่ได้ยืนคุย ก้อยืนฟังเพลงเฉยๆๆ มองปากน้อง

มีตอนนึงทงเฮร้อง " I Love You" คาดว่าฟังเพลงฝรั่งอยู่

และคงรุจักคำนี้คำเดียว 5555+ ไม่ใช่ละ   

ยืนมองทงเฮตั้งแต่หัวจรดเท้า

ใส่หมวก  ใส่แว่น  ใส่เสื้อคอกลม ลายขวางเล็กๆ สีดำสลับขาว

เสื้อมีกระเป๋าด้วย  แต่กระเป๋าเนียนมาก  ทำสีเดียวกับเสื้อเปี๊ยบเลย

แอบจำกางเกงไม่ได้  แต่น้องใส่รองเท้ายี่ห้อ Nike สีเรียบๆๆ 

เหลือบไปดูของน้องโจ  น้องโจใส่ Nike เหมือนกัน แต่สีแอบแรง - -

ทงเฮถือกระเป๋าใบเก่ง กับถุง Gucci ไฮโซจิงนะคะคุณ

แล้วรถก้อมา  รอคนออก แล้วน้องก้อเดินเข้าไปนั่ง

ตอนแรกนึกว่าการ์ดจะกันไม่ให้เข้าประตูเดียวกัน  แต่ไม่สน

เดินเนียนตามเข้าไปเลย  แล้วก้อยืนปักหลักมันตรงนั้น

รถรางเป็นเหมือนรถไฟฟ้าเล็กๆ แค่ 1 ขบวน ที่มีแค่ 2 ประตูอ่ะ

ส่วนหัวก้อมีที่นั่งแค่ฝั่งละ 2 ที่ ซึ่งคยูเฮยึดฝั่งนี้กันไปคนละที่

น้องอุคเลยยึดที่นั่งตรงหัวรถ มันไม่เชิงเป็นที่นั่ง  แต่เหมือนเป็นที่วางของ

อย่าถามว่าชายชเวอยู่ไหน  ขอบอกว่าไม่ได้มองซีวอนในรถเลย - -

ทงเฮนั่งมุมใน  น้องโจนั่งมุมนอก  เลยได้ยืนใกล้น้องโจมากกว่า

ระยะห่างไม่เกิน 1.5 เมตร โอ้วววววว  คยูฮยอนช่วยสลับที่กับทงเฮได้มะ

นายบังเราอ่า  เราจะมองทงเฮๆๆๆ

แล้วน้องโจ อยู่ดีๆ  ก้อเอามือจับผมอิด๊องเล่นซะงั้น 

จับปลายๆๆผม  เห็นแล้วแบบว่า  มันชวนจิ้นว่ะ ท่าทางน้องโจมันแบบว่า...

เหมือนจับผมแฟนเล่นอ่ะ   มันไม่เหมือนจับผมพี่ชาย - -

คือน้องโจอ่ะ  วางพาดแขนบนพนักนั่งด๊อง แล้วก้อยกมือขึ้นมาเล่นผมทงเฮ

นึกแล้วสติจะแตก 555+  

รินบอกว่าเห็นน้องโจเขี่ยๆ แถวๆข้างแก้มด๊องด้วย

แต่แบบว่า ไอ้เก๋มองไม่เห็นอ่ะ มุมมันไม่ได้ เหอๆๆ 

เห็นแค่นั้นก้ออยากจะกรีดร้องละ  แต่ยังห้ามตัวเองไว้ได้

แล้วแบบว่าแดดมันร้อน  แต่ทั้งๆที่ทงเฮใส่ทั้งหมวก + แว่นดำ

แต่ทงเฮก้อยังยกมือขึ้น  ยื่นไปสุดแขน  พร้องกับกางนิ้วทั้ง 5 บังแดดให้ตัวเอง

ท่าบังแดดน่ารักขนาดนี้  ใครเค้าทำกัน 5555+

แขนขาวๆ กับมือเล็กๆของทงเฮ  ทงเฮมือเล็กน่ารักมากมาย  >_<

น้องทำท่านั้นอยู่นานเชียว  แล้วก้อนะ  โจ คยูฮยอน เป็นไรมากป่ะ

เอามือตัวเองจับข้อมือทงเฮ  ดึงให้มือทงเฮ มาบังแดดให้ตัวเอง

กรีดร้องงงงงงงงงงงงง  โอยยยยยยยย  จะตายยยยยยยยยยยยยยย

นาย 2 คนเล่นอะไรกันนนน  จะฆ่าแฟนคลับใช่ม้าย 

ทงเฮเค้าก้อยอมอีกนะ  ยอมบังแดดให้น้องโจแปปนึง 

น่ารักอ่ะ น่ารัก ไม่ไหวจะทน  คยูเฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

แล้วก้อถึงที่ น้องก้อเดินกันออกไป 

แล้วสตาฟก้อพาน้องไปไหนก้อไม่รู้  กันไม่ให้เดินตามแล้ว

เรา 2 คนก้อเลยไปเชค ตม.ขาออก

ออกมาเจอแฟนคลับเอสเจ เป็นหย่อมๆๆ

เทียบกับที่ไทยแล้ว แบบว่าแอบตกใจ  ทำไมมันต่างกันจังวะ

เจอกลุ่มนึงยืนกันอยู่ 4 คน  เลยเข้าไปชวนคุย

ไปสืบๆๆว่าเค้าจะตามต่อมั้ย

เค้าบอกว่าไม่ตาม  พุ่งนี้มีเรียน  โหๆๆ  เป็นเด็กดีจัง

ไม่เหมือนเด็กไทย  โดดกันเป็นว่าเล่น - -

บอกเค้าไปว่าอยากตาม เค้าบอกว่าตัวเค้าไม่ตาม  แต่มีเพื่อนที่ตาม

เค้าเลยให้เบอร์โทรศัพท์ไว้ มีอะไรจะได้โทรหาได้    เป็นคนดีจัง อิอิ

ก้อยืนๆเม้าท์ๆ เค้าบอกว่าเมื่อกี๊ แฮปปี้ก้อออกทางนี้

เพราะงั้นเอ็มก้อน่าจะออกทางนี้ด้วย   

เค้ากำลังจะพาไปซื้อซิมโทรศัพท์  เดินไปได้นิดนึง  เสียงกรี๊ดดัง

ชิบละ  เอ็มกำลังเดินออกมา  วิดีโอก้อยังไม่ได้เปิด โอย ตูเครียด - -

สรุปเป็นน้องโจเดินนำออกมา  ตามด้วยคุณชายชเว

น้องอุค  และปิดท้ายด้วยทงเฮ 

น้องโดนรุมด้วยอ่ะ   น่าสงสาร

น้องเดินไปลงลิฟท์  ได้ถ่ายหลังทงเฮในลิฟท์มานิดนึง เหอๆๆ

ลิฟท์ที่นี่เป็นแบบกระจกใสๆๆ เจ๋งจิงๆๆ ชอบบบบ

สรุปน้องลงไปขึ้นรถตู้ข้างล่าง  แต่ว่าเรา 2 คนไม่ได้ตามลงไป

เดินๆๆอยู่แถวนั้น  เอ๊ะๆๆ ผู้ชายในลิฟท์หน้าตาคุ้นๆ

อ๋า  ซึงฮวานโอปป้านี่หว่านั่น

ก้อเลยปักหลักมันตรงนั้น หันซ้ายหันขวาดูรอบตัว เผื่อเหลือเอสเจอยู่แถวนั้น 555

หันกลับไปมองพี่ซึงอีกที  ง่ะ ทำไมโอปป้ามองนู๋อย่างนั้นอ่ะ   

มองตรงมาแบบว่ามองจิงๆๆ  ไม่ใช่มองผ่านด้วยอ่ะก้อสบตากันอยู่สักพักนึง

อินี่เด็กไทยมารยาทงาม   ยกมือขึ้นไหว้ซะงั้น จิงๆแล้วคือเริ่มเขิน ไม่รู้จะทำอะไร 555+

โอปป้าดันยิ้มๆๆ แล้วพยักหน้ารับอีก  อ๊าๆๆๆ  ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้ชอตอย่างนี้จากพี่ซึง

เพราะล่าสุดที่เอ็มเค  พี่แกก้อแค่หันหน้ามามอง (บ่อยๆ)

แต่ตอนนั้นก้อแซวๆๆน้องปลายกันหนุกหนาน

เพราะคิดว่ามองน้องปลายคนสวย  ก้อแค่นั้น  แค่หันมามอง

แต่นี่แบบว่า มีพยักหน้ารับแถมรอยยิ้มพิมพ์ใจ ไอ้เก๋แอบเพ้อ 555

แล้วจากตอนแรกยืนอยู่หน้าลิฟท์ พอไหว้เสร็จ  ไม่รู้ยังไง

ไอ้เราดันย้ายไปอยู่มุมด้านข้างลิฟท์  มองกลับไปที่พี่ซึงอีกที

ยังคงได้สบตาพี่ซึงอีกครั้ง  คราวนี้เลยบ๊าย บายสงท้าย  เพราะลิฟท์กำลังจะลง

พี่ซึงก้อส่งยิ้มกลับมาให้อีกที  อ๋าๆๆ โอปป้าขา  แรงกับนู๋มากไปมั้ยค๊า

เล่นเอาตลอดทางที่นั่งบัสเข้ากัวลา  ไอ้เก๋เพ้อถึงแต่ซึงฮวานโอปป้า

จนไอ้รินเริ่มจะไล่ให้ไปสังกัดคนชอบพี่ซึงกับน้องปลายละ 555+

เพราะดูไอ้เก๋จะจำได้แต่ชอตพี่ซึง  ลืมคยูเฮในรถรางไปหมดแล้ว

เด็กมาเล 4 คน  ใจดีมากมาย พาไปส่งที่สถานี เพื่อต่อรถไปเกนติ้ง

สรุปรถหมดตั้งแต่ 3 ทุ่ม  ตอนนี้ 3 ทุ่ม 20 แป่ว

แต่พอดีมีรถเหมาตรงนั้น  เค้าจะพาไปส่งให้

คิดคนละ 17 ริงกิต ก้อเลยโอเค

ไปถึงเกนติ้ง 4 ทุ่มกว่าๆๆ  ตื่นตาตื่นใจ

มันเหมือนหลุดมาในตัวเมืองเล็กๆๆที่ตั้งอยู่บนเขา 

ก้อไปเชคอินเข้าโรงแรมเอากระเป๋าเก็บ

เพื่อน 4 คนนั้นโทรมาบอก  บอกว่าเพื่อนของเพื่อนเจอเอสเจเดินชอปปิ้ง

2 คนนี้สติแตก มันไม่ใช่เล็กๆๆนะ  จะเจอมั้ยยย เดินหาอยู่นานจนถอดใจ

เลยว่าจะไปรอหน้าโรงแรมดีกว่า

อีกนิดนึงจะถึงโรงแรมละ  ไอ้รินสะกิด  "พี่เก๋ๆ ซึงฮวาน"

555  ตูเปลี่ยนเป้าหมาย  เดินตามพี่ซึงดีกว่า

พี่ซึงเดินไปมินิมาร์ท  กับสตาฟอีก 2 คน 

ออกมาจากร้าน  พร้อมน้ำอัดลมกับขนม   เต็ม 2 มือ

ก้อเดินตามต่อไป ด้วยความหวัง เผื่อพี่ซึงจะไปหาเอสเจ 555

เดินตามไปถึงชั้นที่ตั้งโรงแรมละ  แต่พี่แกดันเดินขึ้นบันไดเลื่อนอีกชั้น

รู้สึกตื่นเต้น  นึกว่าจะไปไหน  สรุปพี่แกจำชั้นผิด

ต้องเดินลง  แล้วไอ้ช่วงที่เลี้ยวจะเดินลงเนี่ย

พี่แกดันหันมาเห็นเรา 2 คนพอดี  แล้วไอ้เก๋ดันขำอ่ะที่พี่แกขึ้นมาผิด

ไอ้รินบอกว่า  พี่ซึงทำหน้าเหวอตอนเห็น  แต่อินี่ก้มหน้าขำอยู่ เลยไม่เห็นชอตนั้น

พอหยุดขำ รู้สึกผิดนิดนึง  เลยรีบเดินตามไป  เรียกซึงฮวานโอปป้า

รอบแรกไม่หัน  เลยเรียกอีกที   คราวนี้หันมาแบบ

มึงจะเรียกกูทำไม  ก้อเลยบอกไปว่า "Can I Help you??

พี่ซึงส่ายหน้าแบบว่า  ไม่ต้อง ไม่ต้องมายุ่ง ไม่จำเป็น 

อินี่แอบนอยนิดนึงอ่ะ  ทำไมพี่ซึงต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยอ่ะ ชิชิชิ

แต่ก้อยังไม่เข็ด  ยังคงเดินตาม แบบห่างๆๆ  แอบกลัวนิดนึง เหอๆๆ

แต่พอถึงช่วงเลี้ยว พี่แกดันหันมามองอ่ะ  หันมามองแบบยังตามมาอยู่รึป่าว

เห็นชอตนั้น  ไอ้เก๋เลิกนอยเลย  555  ขอตีความเข้าข้างตัวเอง

ว่าพี่แกแอบง้อนิดนึง  คือพอมาคิดๆดู มันก้อคงไม่เหมาะป่ะ

จะมาให้แฟนคลับที่เป็นผู้หญิงช่วยถือของ ซึ่งดูท่าจะหนัก

แล้วจิงๆๆแล้วผู้จัดการ  ก้อไม่ควรจะคุยกับแฟนคลับป่ะ

คือไม่รู้อ่ะ  ไม่เคยมีโอกาสจะได้เข้าถึงพี่ซึง

ไม่รู้ว่าปกติแล้ว  พี่ซึงเค้ามีปฏิกิริยากับแฟนคลับยังไง 

แล้วพอช่วงพี่แกเดินเข้าลอบบี้ไป  พี่แกก้อเดินแกว่งถุง 2 ข้างพร้อมๆกัน

ปกติคนเราเดินซ้าย-ขวาสลับกันใช่มะ  แต่นี่พี่แกแกว่งไปหน้า-หลัง 2 มือ

พร้อมกันทั้ง 2 ข้าง  น่ารักอ่ะ 55555  ชอบบบบบบบ

หลังจากนั้นก้อเดินเตร่หน้าโรงแรม

เจอคนไทย  เลยเดินเข้าไปถาม  ว่าเค้าเจอเอสเจรึยัง

เค้าบอกว่าเจอแล้ว  เมื่อกี๊ลงมากินข้าวครบเลย

นอยยยยยยยยยย  2 คนเก๋-ริน  พลาดมากมาย  เสียดายสุดๆๆ

แต่ทำอะไรไม่ได้  นอกจากทำใจ เฮ้ออออ

คืนนั้นรอถึงตี 1 กว่าๆๆ  ไม่ไหวละ  เลยกลับไปนอน 

สรุปวันนี้  ได้เห็นเอสเจแค่ 4 คน + 1 ผู้จัดการที่แสนจะน่ารัก 

แต่ขอบอกว่าคุ้มมากมายยยยยยยย